Waarom

moet ik altijd de zak chips helemaal opeten en kan ik nooit content zijn met maar den helft?

“Weet ge, uiteindelijk heeft ze zo slecht ni gekozen”

Deze woorden kwamen maandagavond uit de mond Veer’s vader.

Ik viel bijna van m’n stoel. Ik lig namelijk niet in z’n bovenste schuif.
En dan maandag zo’n woorden en het was niet het enige compliment van die avond.
Ik werd er begot verlegen van..

Misschien lag het aan de wijn, misschien hield hij me voor de zot, maar misschien meende hij het ook.

In ieder geval, ik heb een hele avond met ne smile tot achter m’n oren aan tafel gezeten.

Het is er toch van gekomen..

Zoals Priegelaar al fijntjes opmerkte goede voornemens zijn niet echt m’n ding. Maar onder het motto: “beter laat dan nooit”, hier toch een eerste update.

En hij gaat meteen over het meest interessante onderwerp: m’n liefdesleven.
Al is er niet veel aan te updaten: ik ben nog steeds samen met Veer. Sinds vorige maandag al zeven maand.

Ik heb haar zeven maanden geleden leren kennen tijdens een optreden van Korpiklaani. We zijn elkaar tegengekomen aan de toog en we hebben de rest van de avond doorgebracht. De week erna zijn we samen naar een optreden van Ancient Rites gegaan, daarna was’t prijs.

Naar metaloptredens gaan doen we nog altijd en ook zo veel meer, maar die dingen ga ik niet allemaal aan uw neus hangen, nu toch niet..

Om af te sluiten, iets wat u waarschijnlijk allemaal al weet: ik zie ze graag!
En dat laatste weten ze tegenwoordig ook al in Manilla, dankzij m’n vriendin Lellie (dj bij 99.5 Hit FM) .

To be continued..

Ik heb net gemerkt dat 4 maand samenvatten in één blogpost wreed moeilijk is.
Daarom heb ik besloten om het in stukjes op te delen. Vanaf morgen weliswaar..

I’m back

Na (veel te ) lange afwezigheid ben ik terug.
Ik heb weer de juiste motivatie, hopelijk kan ik het deze keer wat langer volhouden..