Sinds vandaag..

kennen Veer en ik elkaar al een jaar. Het was dus een beetje feest.
Volgende week is het nog meer feest: dan zijn we een jaar een koppeltje.. (ja we waren er snel bij)

 Met ons gaat trouwens alles goed. Veer heeft nog wel wat last van haar accident, maar ‘t ergste is achter de rug. En mijn oren zijn volledig genezen. Niets houdt ons dus tegen om volgende week goed te vieren.

Er zijn zo van die weken..

dat alles tegenzit, vorige week was er zo ééntje.
Het begon nogthans allemaal goed..

Vorige week donderdag was het Studay in Antwerpen. Veer en ik zouden samen in’t stad ontbijten en daarna verder trekken. Helaas liep het na het ontbijt al mis. Op weg naar de zuiderdokken is Veer aangereden. Gelukkig was het “maar” door een brommer.

Heel haar linkerkant ziet blauw van de botsing en door de val heeft ze een lichte hersenschuding en een ontwrichte schouder. Al bij al viel het nogal mee, na één nachtje ziekenhuis mocht ze naar huis.
Ze moet nog altijd wel rusten, maar uiteindelijk zal alles wel in orde komen.

Na een relatief kalm weekend begonnen de problemen op school. Blijkbaar was ik op één of andere lijst verzeild geraakt, waar je beter niet op staat (iets van niet financierbare student). Na drie dagen bellen en over en weer lopen is dat ook opgelost geraakt.

Net nu ik dacht dat de problemen over zouden zijn, komt er weer iets bij. Ik zit met een dubbele oorontsteking..

Echt een leuke week was het dus, hopelijk ligt er wat beterschap in’t verschiet.