Kater..

lang geleden dat ik me nog is zo plattekes heb gevoeld, volgens mij ligt het aan het gratis bier van gisterenavond/nacht.

Volgens Veer lag het vooral aan mij..

Waarom

moet ik altijd de zak chips helemaal opeten en kan ik nooit content zijn met maar den helft?

Het leven zoals het is: het weekend, vrijdag

Vriendinnetjes die Duvel drinken zijn grappig. Mijn vriendinnetje die Duvel drinkt is het alles toch.

Vrijdagavond heeft V. eindelijk m’n vrienden in levende lijve gezien. Eerst was ze wat zenuwachtig, ik had haar namelijk verteld over de onnozelheden die was soms uithaalden wanneer iemand er iemand zijn(of haar) nieuw lief voorstelt aan “den hoop”.  Nu spreek ik wel over dingen die al jaren geleden gebeurd zijn, maar toch was ze er niet minder zenuwachtig om. Uiteindelijk bleek haar vrees toch een beetje gegrond.

Ik ben namelijk een Duvel-drinker, nu hadden de vrienden V. uitgedaagd om eens een avond hetzelfde te doen. Onze cafébaas S. ging zelfs nog iets verder, als ze vier Duvels zou opkrijgen, zou hij er gratis een vijfde geven. En hij heeft het nog moeten doen, tegen ieders verwachting in. Al moet ik zeggen dat ik met dat ik met nummer vier wel heb moeten helpen en dat V. nummer niet meer heeft aangeraakt.

Het resultaat van de hele uitdaging was een vriendinnetje euh.. lichtjes aangeschoten toestand. Omdat de stamkroeg nogal vroeg sloot en het eigenlijk wreed plezant was zijn we nog wat verder getrokken.  In het volgende café kreeg ik dezelfde uitdaging als V. voorgeschoteld, vier drinken, de vijfde op kosten van S. (die met ons mee gegaan is).

Na twee stuks had ik door dat ik het toch niet zou halen (‘t waren niet de eerste twee van de avond) dus heb ik m’n nederlaag maar toegeven en S. getrakteerd. Gevolg van die tweede uitdaging was wel dat ik ook in licht aangeschoten toestand verkeerde.

We zijn ondanks onze toestand allebei heel thuis geraakt. Misschien is dat niet meer dan normaal, maar met twee op één fiets naar huis geraken was iets moeilijker dan met twee op de fiets naar café rijden.

Over romantiek en mislukt eten

Het weekend is voorbij en ‘t is weeral veel te snel gegaan.
Normaal zijn zondagen luie dagen die niet snel vooruit gaan. Blijkbaar niet zo wanneer je vriendinnetje op bezoek hebt.
V. is hier het hele weekend blijven logeren. Ondanks protest van haar ouders trouwens. Van studeren is er uiteindelijk niet veel in huis gekomen, gelukkig zit ik nog altijd op schema, vooral omdat er dit weekend weinig studie gepland stond.

Zaterdag heb ik mezelf en V. verbaasd.
Ik heb m’n romantische kant getoond.
Ik had namelijk gezorgd voor een romantisch etentje. Inclusief kaarslicht en een haardvuur.
Het enige minpunt was dat het zelfbereide gerecht niet meteen geslaagd te noemen was. Normaal weet ik m’n weg wel te vinden in de keuken, maar zaterdag lieten m’n kookkunsten me blijkbaar in de steek.
V. vond het gelukkig allemaal wel meevallen en bovendien nog schattig ook.

Na het eten zijn we allebei op de zetel in slaap gevallen . Daar heeft de hond geprofiteerd om de restjes die nog op tafel stonden te verorberen, blijkbaar was m’n eten dus toch niet zo slecht.
V. lag trouwens nog lekker verder te slapen toen ik aan het afruimen begon. Haar daar zo zien liggen was dan weer iets dat ik schattig vond.

Volgende week heb ik trouwens een tweede kans om m’n kookkunsten te tonen. De oudjes zijn weer een weekendje weg, dus komt V. weer logeren.
Joepie!
Waarschijnlijk maak ik dan iets in de wok, daar valt weinig verkeerd aan te doen. Hoop ik…

Ik zal volgende week het resultaat weten mede te delen.

Edit: niet op de layout van de tekst letten, ik moest bijna wel elke zin op een andere regel beginnen omdat er anders stukken afvielen. Ik zal me, als ik tijd heb, eens bezighouden met de layout enzo.