Writersblock (2)

Een tijdje geleden had ik te melden dat ik te kampen had met writersblock. Na twee weken “rust” en het totaal laten van iets op papier proberen te zetten, kwam vandaag de inspiratie vanzelf.

Het is trouwens de eerste keer dat ik iets op pc schrijf en meteen ook de laatste. Het voordeel aan pen en papier is dat van zodra je iets schrijft, het op papier staat en blijft staan (als je natuurlijk geen tipex ofzo gebruikt). Zo kan je uit slechte ideeën of gedachten nog iets goed halen, of dingen die op het eerste zicht op niks trekken toch nog herschrijven tot iets goed. Op de pc is de neiging tot deleten onweerstaanbaar, waardoor het een pak moeizamer gaat om iets te schrijven.

Dat is toch alleszins mijn bescheiden mening.

Moeizaam of niet, ik heb iets geschreven en ik ben er zelf nog heel tevreden over ook en mijn “one woman-test publiek” ook. Het gedicht in kwestie gaan jullie hier niet te lezen krijgen, het is namelijk bestemd voor V. en zit in haar verjaardags-verrassingspakket (nog eens bedankt voor het idee trouwens pierre en Koen).

Writersblock

Niet veel volk weet het, maar er schuilt een dichter in mij.
Weliswaar geen grote, maar af en toe schrijf ik dingen waar ik terecht trots op mag zijn.
Nu heb ik V. beloofd er ééntje voor haar te schrijven, maar ik ben zo inspiratieloos, ik heb het nog nooit meegemaakt.
Soms komt alles vanzelf uit m’n pen gevloeid (gedichten schrijf ik op de ouderwetse manier), andere keren gaat het minder vlot. Maar als ik dan even nadenk en brainstorm kom ik wel tot een bevredigend resultaat.

 Deze keer niet.

Al moet ik toegeven dat ik nog niet lang heb nagedacht. Maar ik heb er nog nooit zolang over moeten nadenken.
Moet ik gewoon meer geduld hebben, of toch lichtjes beginnen panikeren?