What to do..

morgen heeft Veer haar laatste examen.
Om het te “vieren” hadden wee een uitstapje naar de Antwerpse zoo gepland (baby-nijlpaard!, baby tapir! en nog veel meer beestjes).
Maar het ziet er naar uit dat het weer roet in’t eten gaat gooien (maw: ‘t zou nen helen dag regenen).

Dus zullen we iets anders moeten doen en ik heb eigenlijk geen inspiratie..

Een dagje romantisch alleen thuis zitten, zit er niet in. M’n ouders zijn thuis en haar broertje heeft nog examens en heeft dus ook een hele namiddag thuis om te blokken.

Als er iemand goede (en liefst ietwat romantische) ideeën heeft, u mag ze hier altijd neerpennen.
Als u dat doet, mag u trouwens op m’n eeuwige dankbaarheid rekenen.

Ochtendstond heeft goud in de mond

Vroeg opstaan is eigenlijk een pak handiger dan ik dacht. Je hebt een pak meer tijd om vanalles nuttig te doen. Deze morgen was ik al om kwart na zes uit bed. Noodgedwongen weliswaar.

Ik had namelijk les om acht uur, dus moest ik om zeven uur al op de bus richting school zitten.  Het was lang geleden dat ik nog zo vroeg op de bus heb gezeten. Zo lang geleden dat ik was vergeten hoe snel je eigenlijk wel niet in Antwerpen bent op dat uur. Normaal duurt de busrit zo’n veertig à vijftig minuten, deze morgen heeft de bus er nog geen halfuur over gedaan.

Dus ben ik op m’n gemak over de Meir gelopen waar eigenlijk niets te zien was, zo vroeg was het dus.. Onderweg ben ik voor een bekertje koffie gestopt dat ik in’t cafetaria heb opgedronken terwijl ik de Metro heb doorbladerd. Drie uur Franse les later, zat de schooldag er al op.

In plaats van rechtstreeks naar huis te gaan, heb ik nog een tussenstop gemaakt in’t shoppingcenter om het laatste kadootje voor de vriendin haar pakket te gaan halen. Ondertussen heb ik ook eens rondgezien naar interessante dingen voor mezelf. Veel gevonden, maar niets meegenomen. Anders krijg ik thuis weer commentaar dat ik vlak voor de feestdagen alles zelf koop wat er op m’n verlanglijstje staat.

Thuis gekomen heb ik eerst mooi m’n kamer opgeruimd. Dan voorbeeldig voor school gewerkt en al m’n nota’s in orde gebracht. Daarna heb het hele cadeaupakket in orde gebracht. Gevolg was wel dat m’n kamer weer overhoop lag. Dus heb ik ze een tweede keer kunnen opruimen.

De rest van de dag heb ik bij V. gespendeerd. 
Uiteindelijk schieten er nog maar twee dingen over op m’n to-do lijstje: met de kapotte hardeschijf naar de winkel trekken en filmpje maken voor Dramoghe.

Die lijkt zich toch wel een beetje te amuseren in Den Haag. Dat denk ik toch na haar smsje van gisterenavond. Het had te maken maken met karaoke en Duvel. Ik ben wel benieuwd hoe het eigenlijk allemaal afgelopen is.

Over to-do lijstjes

Voor het weekend begon had ik een mooi en op’t eerste zicht haalbaar to-do lijstje opgesteld.

Ik zou m’n nota’s voor school bijwerken en afprinten, ik zou met m’n nieuwe maar toch al kapotte hardeschijf terug naar de winkel gaan, ik zou een zeer interessant filmpje maken, ik zou m’n kamer opruimen en ik zou het cadeaupakket dat ik volgend weekend aan de vriendin meegeef helemaal in orde brengen.

Waarschijnlijk is het vrij overbodig om er bij te vertellen dat er van het lijstje helemaal niets in huis is gekomen.

Het begon al slecht op vrijdagnamiddag. Toen ik, na drie vroege uurtjes les, thuis kwam lag daar Invasion Usa op me te wachten. Aangezien ik al maanden wacht op deze compleet foute eighties action movie heb ik het ding dan ook meteen bekeken.

’s avonds was er dan waren er dan weer de optredens. Hoe later op de avond, hoe beter het werd. Tyr was wel genietbaar, Wintersun was goed en Amon Amarth was schitterend. Nadien zijn V. en ik nog naar Antwerpen getrokken en is het wat later geworden dan gepland.

Zaterdag heb ik lang inbed gelegen, veel te lang. V’s tante verjaarde en we werden daar redelijk vroeg op de middag verwacht. Dus in plaats van vroeg op te staan en iets van m’n lijstje te doen, ben ik meteen moeten vertrekken. Het ‘feestje’ was veel leuker dan verwacht. V’s tante is een coole en haar neefje en nichtje waren ook tof. Ik heb me ook enorm populair bij het nichtje in kwestie gemaakt door haar pc te repareren en samen met haar elke buzz-quiz op de playstation te winnen. Uiteindelijk is het zaterdag ook veel later geworden dan gepland.

Na zondag weeral veel te lang in bed te hebben gelegen, hadden we eigenlijk in niets zin en zijn we maar onder een dekentje in de zetel gekropen om wat filmpjes te bekijken.

De titel van m’n to-do lijstje is dus veranderd van “to do dees weekend”  naar “to do dees weekend“

Zondag

Zondagen zijn luie dagen. Zo’n dagen waarop je ofwel geen zin,  ofwel geen fut hebt om iets te doen. Zo’n dagen waarop je eigenlijk liever niets anders zou doen dan in bed blijven luieren. En dat heb ik dan vandaag dan ook gedaan. Al heb ik natuurlijk niet de hele dag in bed gelegen. Ik heb het maar tot vier uur ’s namiddags volgehouden.

Daarna vonden V. (die ondertussen hier was gearriveerd) en m’n blaas het genoeg en ben ik maar opgestaan. Al had ik een goed excuus om zolang uit te rusten, het was namellijk nogal laat/vroeg  zaterdagnacht/zondagochtend. En het was allemaal V’s schuld. Ze heeft me namelijk voorgesteld aan haar vriendjes en vriendinnetjes. Dat we goed overeen kwamen en ons geamuseerd hebben, had iedereen waarschijnlijk al wel door.

Het grote nadeel van zolang in je bed liggen is dat ’s avonds helemaal niet moe bent op een uur dat je het beter wel zou zijn. Zeker wanneer je om zeven moet opstaan kan dat wel eens vervelend worden.

Old habits die hard

Na bijna twee weken flink studeren ben ik toch aan het vervallen in m’n oude gewoonte van alles uit te stellen tot de dag voor het examen. Na m’n eerste examen maandag(dat overigens vrij vlot gegaan is), was ik te moe. Gisteren had ik het te druk met het volkopieren van m’n nieuwe hardeschijf en het “opkuisen” van de pc. Vandaag is B. geweest om me mijn bestelde Supercard en Superkey te leveren. Die twee dingen zorgen ervoor dat je zogeheten homebrew op je Nintendo ds kan spelen, dat heb ik dan ook uitgebried getest. Met als gevolg dat er dus amper gestudeerd is.

Maar morgen geen afleiding, dan begin ik er aan. Alleen twijfel ik eraan of de wondere wereld van UML me lang gaat boeien…

Ik heb trouwens net vernomen dat m’n vaste kaarsjes-brandster vrijdag geen kaarsje kan branden. Grote paniek!
Ik ben dus op zoek naar een vervang(st)er. Al wie een kaarsje  kan/wil branden vrijdagnamiddag, kan rekenen op mijn eeuwige dankbaarheid!

Het leven zoals het is: het weekend, zaterdag

Omdat we eigenlijk meer zaterdagochtend in plaats van vrijdagnacht waren thuis gekomen en een klein beetje teveel op hadden, hebben V. en ik zaterdag lekker lang uitgeslapen. Alhoewel, nu ik er over denk heb ik toch niet zo lang geslapen. . lag namelijk heel zachtjes te snurken toen ik wakker werd, wel schattig, maar na een tijdje wel een klein beetje irriterend. Dus ben ik maar opgestaan en heb ik haar rustig laten liggen.

Eenmaal uit bed merk ik op dat vlak voor het slapen gaan weer iets geweldig snugger heb gedaan en iemand uit haar bed heb gesmst. Nog een keer m’n excuses daarvoor. Omdat ik toch niets te doen had, ben ik maar vroeg begonnen met de voorbereidingen voor het avondmaal. En deze week was het een succes. Zowel het voorgerecht als nagerecht (respectievelijk scampi’s in zoetzure saus en home-made bami) waren meer dan geslaagd te noemen.

We hebben het zaterdag iets kalmer aangedaan dan vrijdag. We hebben thuis een film-maathon gehouden. Al is marathon misschien een groot woord. Uiteindelijk hebben we drie films bekeken: The Frighteners (V.’s keuze), Snacth(mijn keuze) en Lamentations, een concert dvd van Opeth. (samen gekozen). Heel romantsich trouwens, samen onder een dekentje, knus bij elkaar met op de achtergrond de fenomenale stem van Åkerfeldt..

Boekenbeurs

Vandaag ben ik dan toch eindelijk op de boekenbeurs geraakt.
Ik ben samen met m’n zus gegaan, mijn vriendinnetje kon niet en haar vriend vind het gewoonweg niet interessant, dus hebben we er maar een broer-zus uitstap van gemaakt.
Aangezien m’n zus overdag moet werken zijn we ’s avonds gegaan. Het was de eerste keer dat ik ’s avonds naar de boekenbeurs ben geweest. Eigenlijk is het een pak leuker dan ze gewoon overdag bezoeken.
Er is een veel minder volk, dus je hebt meer plaats en moet niet constant uitkijken of je al dan niet tegen iemands kuit trapt of op de hielen loopt. Het aanwezige volk bestond voornamelijk uit vrouwen, weer een pluspunt dus.
Het enige spijtige is dat ik terug huiswaarts ben gegaan zonder boek.
Er was namelijk maar 1 stand te bespeuren met Engelse literatuur en daar vond ik ik dus niet wat ik zocht.
M’n zus heeft trouwens vandaag beloofd dat ik haar wok zaterdag mag lenen.
Gelukkig maar, anders had ik moet wokken zonder wok.

Dankjewel meisje

Sinds gisteren ben ik eindelijk beginnen studeren voor m’n examen.
Alles liep vlotter dan verwacht, de eerste drie hoofdstukken vlogen er zeer gemakkelijk door. Dat die drie hoofdstukken eigenlijk alleen maar herhaling van vorig jaar waren doet er niet meteen toe.
Vandaag ging het iets minder vlot, maar uiteindelijk heb ik toch alles gedaan gekregen wat ik gepland had.
Voor het eerst in m’n leven heb ik een planning opgesteld waaraan ik me ook daadwerkelijk hou.
Met dank aan m’n vriendinnetje, die als lerares in wording wel één en ander van plannen enzo afweet.

Ik heb trouwens nog wel meer te danken aan haar.
Ze heeft me doen ontdekken dat pizza namelijk niet zo vies is als ik dacht. Aangezien ik dit weekend het huis voor mezelf heb blijft V. logeren. Dat betekent dus ook dat we zelf ons eten moeten voorzien. Geen van ons twee had zin om te koken en aangezien er binnen een straal van 500 meter zowat elke vorm van junkfood te vinden is (Pizza Hut, frietkot, pita, chinees, Quick) was die keuze al snel gemaakt. De tweede keuze die we dus moesten maken was het type junkfood. Gentleman als ik ben,  laat ik haar kiezen. Jammer genoeg kiest mevrouw net hetgeen ik niet lust: Pizza.
Ik heb namelijk een hekel aan tomaat en kaas en laten dat nu net de hoofdingrediënten van een pizza zijn.
Gelukkig heeft V. me erop attent gemaakt dat er ook pizza’s zijn zonder tomaat. Dus heb ik er maar zo eentje besteld.
Eigenlijk viel het al bij al wel mee, het zal nooit tot m’n favorieten behoren maar ‘t was wel eetbaarder dan gedacht.

Nu zou ik eigenlijk moeten beginnen aan de afwas (de afwasmachine staat namelijk in panne), anders zitten we morgen zonder bestek. Probleem is dat ik er totaal geen zin in heb. M’n afwashulpje ligt hier trouwens lekker te tukken op de zetel. Aangezien ze de enige is die me in gang zou kunnen doen schieten zal de afwas maar moeten wachten tot ze wakker is.

Drukke tijden, deel 2

Had ik niet gezegd dat het eigenlijk op het verkeerde moment ben beginnen bloggen?
Ik heb het druk, té druk eigenlijk. Afgelopen weekend zat ik drie dagen op een lan party. Al wie er ooit één heeft meegedaan weet wel wat daar te beleven valt: veel gamen, veel junkfood, stinkende mannen bij elkaar, veel onnozele maar toch o zo hilarische momenten en weinig slaap.
Hoogtepunten waren het “kotssletje”, de porno op groot scherm voor de mensen die passeerden op weg van en naar de chirofuif die vlakbij was, en het feit dat K. op zondag verjaarde, wat een klein feestje tot gevolg had.

M’n vriendin is trouwens ook een bezoekje komen brengen en ik kan je niet vertellen hoeveel plezier me dat deed. Ik ben trouwens meer verliefd dan ik dacht. Ik had namelijk nooit gedacht dat ik ze zo snel al zou missen (ik had ze begot één dag niet gezien) en dat ik zo blij zou zijn om ze dan terug te zien. Je mag trouwens twee keer raden wat ik maandagavond, vlak na de lan heb gedaan…
Juist ja, ik ben haar een bezoekje gaan brengen.
Dinsdag heb ik grotensdeels doorgebracht met het inhalen van verloren slaap en weeral met leuk samen zijn met V.
Vandaag heb ik eindelijk wat voor school gedaan, ik ben begonnen aan m’n deel van het groepswerk voor ethiek.
Van zodra ik dat beu was ben ik maar op m’n fiets gestapt richting V. (ik weet het, het wordt een beetje afgezaagd).

De vakantie is nu half om en er is amper iets van m’n ‘to do’ lijstje verdwenen. Eerste prioriteit wordt studeren voor de examens de tweede week na de vakantie en de groepswerkjes.
Dus de komende dagen zal er niet veel te melden zijn.

Heb ik eigenlijk al gezegd dat ik op het verkeerd moment ben beginnen bloggen?

Nacht van de wansmaak

Ik kom net terug van de nacht wansmaak, een drie uur durend spektakel van trailers en fragmenten van het slechtste wat cinema te bieden heeft. Films die zo slecht zijn dat ze eigenlijk (op hun eigen manier) best wel goed worden. Meestal met en super hilarisch resultaat tot gevolg. Films met titels als “de Turkse non”, “Verboden jungledriften” en “99 women”.
Eigenlijk waren alle fragmenten meer dan geslaagd te noemen, maar als ik toch een hoogtepunt moet kiezen is ongetwijfeld de Koreaanse KingKong. Vooral de scene waar hij over een koe heen stapt is te hilarisch voor woorden.
Nipte tweede is de Deense film over een pornoshow die begewoond wordt door de plaatselijke bejaardenvereniging.
Hoogtepunt op gebied van gore was natuurlijk het afsluitend stukje waarin “sex-change” operatie wordt getoond. U weet wel: man wordt vrouw, en dat allemaal heel explicitiet in beeld gebracht.
Jammer genoeg was dit eigenlijk ook het enige echte gore fragmentje.

Eerder op de avond zag ik er zelf trouwens super wansmakelijk uit.
Bij een bezoekje aan m’n vriendin was ik tijdens het fikfakken los met m’n smoelwerk op de rand van het bed geslagen.
Gevolg: sneetje net onder m’n lip en bloed, heel veel bloed.
Zelf vond ik het er wel redelijk cool uitzien, maar die mening werd niet gedeeld door m’n vriendin.
Zo heb ik trouwens ook kennis gemaakt met haar ouders. Omdat V. de plakkertjes niet vond werd de mama er maar bij geroepen. Ik heb serieus m’n best gedaan om toch maar een goede eerste indruk na te laten. Iets wat vrij moeilijk is met een gezicht vol bloed.

Nu moet ik trouwens dringend m’n bed gaan opzoeken omdat ik er morgenvroeg vroeg uitmoet. Er staat een driedaagse lan party gepland, dat betekent dus: weinig slaap, veel junk food en veel debiele maar toch grappige situaties.