W.O.A.

Morgen vertrekken M, Veer en ik voor een week naar Duitsland.
Meerbepaald naar het kleine stadje Wacken. Daar vindt van 2 tem 4 augustus Wacken Open Air plaats.
Eén van de grootste en beste metal festivals op deze aardbol. En eindelijk ben ik er is bij en dan nog wel met mijn geweldige vriendin. Het ziet er naar uit dat het dus een geweldig feestje gaat worden komende, ideaal om nog je nog eens goed te laten gaan vooraleer er geblokt moet worden voor den tweede zit.

Ik hoop alleen dat we wat optijd aankomen. Normaal zouden we vandaag al vertrekken, maar M kon vandaag geen vrijaf krijgen. Aangezien zij de enige in’t gezelschap is met rijbewijs en auto hebben we onzen trip maar een dagje uitgesteld.

Over een week zal er normaal wel een verslagje volgen over hoe onze week geweest is.

Nog één klein concert bericht: Korpiklaani komt op 31 oktober weer naar België, allen daarheen!

Over to-do lijstjes

Voor het weekend begon had ik een mooi en op’t eerste zicht haalbaar to-do lijstje opgesteld.

Ik zou m’n nota’s voor school bijwerken en afprinten, ik zou met m’n nieuwe maar toch al kapotte hardeschijf terug naar de winkel gaan, ik zou een zeer interessant filmpje maken, ik zou m’n kamer opruimen en ik zou het cadeaupakket dat ik volgend weekend aan de vriendin meegeef helemaal in orde brengen.

Waarschijnlijk is het vrij overbodig om er bij te vertellen dat er van het lijstje helemaal niets in huis is gekomen.

Het begon al slecht op vrijdagnamiddag. Toen ik, na drie vroege uurtjes les, thuis kwam lag daar Invasion Usa op me te wachten. Aangezien ik al maanden wacht op deze compleet foute eighties action movie heb ik het ding dan ook meteen bekeken.

’s avonds was er dan waren er dan weer de optredens. Hoe later op de avond, hoe beter het werd. Tyr was wel genietbaar, Wintersun was goed en Amon Amarth was schitterend. Nadien zijn V. en ik nog naar Antwerpen getrokken en is het wat later geworden dan gepland.

Zaterdag heb ik lang inbed gelegen, veel te lang. V’s tante verjaarde en we werden daar redelijk vroeg op de middag verwacht. Dus in plaats van vroeg op te staan en iets van m’n lijstje te doen, ben ik meteen moeten vertrekken. Het ‘feestje’ was veel leuker dan verwacht. V’s tante is een coole en haar neefje en nichtje waren ook tof. Ik heb me ook enorm populair bij het nichtje in kwestie gemaakt door haar pc te repareren en samen met haar elke buzz-quiz op de playstation te winnen. Uiteindelijk is het zaterdag ook veel later geworden dan gepland.

Na zondag weeral veel te lang in bed te hebben gelegen, hadden we eigenlijk in niets zin en zijn we maar onder een dekentje in de zetel gekropen om wat filmpjes te bekijken.

De titel van m’n to-do lijstje is dus veranderd van “to do dees weekend”  naar “to do dees weekend“

Eindelijk

Feest!

Vanavond kan ik eindelijk nog eens naar optreden. Het is al ruim een maand geleden dat ik nog eens een live show heb mogen meemaken. Nodeloss om te zeggen dat ik wreed hard naar uit kijk.

Krijg ik vanavond te zien/horen:

Amon Amarth: een groep zwaar behaarde Zweedse mannen die liederen zingen over Vikings en Noorse mythologie. Zeer de moeite omlive aan het werk te zien.

Wintersun : een finse groep, de eerste keer dat ik ze live zie, dus ik weet niet wat te verwachten. Al wel enkele cd’s beluisterd en ze doen me wel naar meer verlangen.

Týr: Een Deense band die ik alleen van naam ken, dus ga ik ze vanavond leren kennen.

Zondag

Zondagen zijn luie dagen. Zo’n dagen waarop je ofwel geen zin,  ofwel geen fut hebt om iets te doen. Zo’n dagen waarop je eigenlijk liever niets anders zou doen dan in bed blijven luieren. En dat heb ik dan vandaag dan ook gedaan. Al heb ik natuurlijk niet de hele dag in bed gelegen. Ik heb het maar tot vier uur ’s namiddags volgehouden.

Daarna vonden V. (die ondertussen hier was gearriveerd) en m’n blaas het genoeg en ben ik maar opgestaan. Al had ik een goed excuus om zolang uit te rusten, het was namellijk nogal laat/vroeg  zaterdagnacht/zondagochtend. En het was allemaal V’s schuld. Ze heeft me namelijk voorgesteld aan haar vriendjes en vriendinnetjes. Dat we goed overeen kwamen en ons geamuseerd hebben, had iedereen waarschijnlijk al wel door.

Het grote nadeel van zolang in je bed liggen is dat ’s avonds helemaal niet moe bent op een uur dat je het beter wel zou zijn. Zeker wanneer je om zeven moet opstaan kan dat wel eens vervelend worden.

Het leven zoals het is: het weekend, vrijdag

Vriendinnetjes die Duvel drinken zijn grappig. Mijn vriendinnetje die Duvel drinkt is het alles toch.

Vrijdagavond heeft V. eindelijk m’n vrienden in levende lijve gezien. Eerst was ze wat zenuwachtig, ik had haar namelijk verteld over de onnozelheden die was soms uithaalden wanneer iemand er iemand zijn(of haar) nieuw lief voorstelt aan “den hoop”.  Nu spreek ik wel over dingen die al jaren geleden gebeurd zijn, maar toch was ze er niet minder zenuwachtig om. Uiteindelijk bleek haar vrees toch een beetje gegrond.

Ik ben namelijk een Duvel-drinker, nu hadden de vrienden V. uitgedaagd om eens een avond hetzelfde te doen. Onze cafébaas S. ging zelfs nog iets verder, als ze vier Duvels zou opkrijgen, zou hij er gratis een vijfde geven. En hij heeft het nog moeten doen, tegen ieders verwachting in. Al moet ik zeggen dat ik met dat ik met nummer vier wel heb moeten helpen en dat V. nummer niet meer heeft aangeraakt.

Het resultaat van de hele uitdaging was een vriendinnetje euh.. lichtjes aangeschoten toestand. Omdat de stamkroeg nogal vroeg sloot en het eigenlijk wreed plezant was zijn we nog wat verder getrokken.  In het volgende café kreeg ik dezelfde uitdaging als V. voorgeschoteld, vier drinken, de vijfde op kosten van S. (die met ons mee gegaan is).

Na twee stuks had ik door dat ik het toch niet zou halen (‘t waren niet de eerste twee van de avond) dus heb ik m’n nederlaag maar toegeven en S. getrakteerd. Gevolg van die tweede uitdaging was wel dat ik ook in licht aangeschoten toestand verkeerde.

We zijn ondanks onze toestand allebei heel thuis geraakt. Misschien is dat niet meer dan normaal, maar met twee op één fiets naar huis geraken was iets moeilijker dan met twee op de fiets naar café rijden.